Steun ons en help Nederland vooruit

Maak kennis met …

….Kevin Brongers!

Het is een prachtige stap in het leven van een jongvolwassene, maar een beetje pijn deed het wel. Na 19 jaar in mijn geliefde Rotterdam ging in ik op kamers in Delft in de zomer van 2015. Ik wist na de eerste stap over de drempel van de Delftse woonkamer echter direct dat het met de heimwee mee zou vallen. Vanuit het appartement, op de 17e verdieping van deze galerijflat in Delft-Zuid, had je een prachtig uitzicht op de Skyline van Manhattan aan de Maas. Niet verkeerd!

Vierenhalf jaar bewonderde ik onze prachtige stad vooral vanuit mijn studentenkamertje. Rotterdammer was ik natuurlijk al die tijd nog in gevoel, maar vanaf deze maand ben ik ook weer Rotterdammer volgens de overheidsregisters. Met mijn vriendin ben ik gaan samenwonen in het Maritiem District.

Opgroeien deed ik aan de andere kant van de Maas, in Charlois. Soms een moeilijke buurt, waar je vaak financiële tegenslagen thuis, een taalbarrière of andere problemen moet trotseren om niet met een valse start aan de rest van je leven te beginnen. Ik vond het als jongetje al fascinerend dat de omgeving waarin je opgroeit zo bepalend kan zijn voor je kansen die je kan krijgen.

Het categoraal gymnasium was nogal een cultuurshock ten opzichte van mijn basisschool op Zuid. Na enkele maanden en meerdere plagererijtjes was ik van mijn straattaalaccent af en sprak ik net zo chique als mijn gemiddelde klasgenootje. Vooral leerde ik er goed redeneren en argumenteren. Mijn maatschappelijke interesse werd vroeg geprikkeld en ik begon me te verdiepen in de Nederlandse politiek. Er bleek een partij te bestaan die zich ook druk maakte over kansengelijkheid! Die club was ook nog eens sociaalliberaal; uitgaan van de kracht eigen van mensen, maar tegelijk staan voor een overheid die actief vrijheden stimuleert. Die uitgangspunten spraken me zo aan dat ik als 15-jarige lid werd van D66.

Maar iets met dat lidmaatschap doen, dat gebeurde niet. Het puberbrein was veel te druk met andere dingen. Tot ik ging studeren. In de collegebanken van de EUR tijdens een tweedejaars vak burgerlijk recht raakte ik in gesprek met mijn studiegenootje Koen die ook lid van D66 bleek. En lid van de Jonge Democraten, dat had je er immers gratis bijgekregen. Koen kende toevallig de nieuwe voorzitter van de Rotterdamse JD, dus al snel brachten we een bezoekje aan een lokale activiteit.

Het bleek het startsein van een bomvolle JD-carrière. Na functies als respectievelijk campagneleider, bestuurslid organisatie en afdelingsvoorzitter bij de Rotterdamse JD werd ik in 2017 verkozen tot landelijk voorzitter. Een jaar lang mocht ik me op het hoogste niveau van de jongerenpolitiek bezighouden met het behartigen van de progressieve jongerenbelangen. Om een jaar op die manier voltijd aan de slag te mogen met je idealen verwezenlijken gaf me ontzettend veel energie.

Ondertussen werk ik als trainee bij het ministerie van Defensie, vooral in beleidsfuncties en bestuursondersteuning. Nog steeds dicht bij de politieke werkelijkheid dus. Door het belangrijke en gevoelige werk van Defensie heb ik nog saaie dag meegemaakt op dit roerige departement. Als ambtenaar is een meer bescheiden politiek profiel gepast, maar het progressief sociaalliberale hart stopt natuurlijk niet met kloppen. Ik mag nog 5 jaar JD`er zijn voor ik de statutaire leeftijdsgrens bereik, maar misschien dat het tijd word wat vaker te buurten bij de moederpartij. Daarom, hopelijk tot snel bij een activiteit of borrel!

 

 

Laatst gewijzigd op 28 november 2019